Een massage werkt in eerste instantie met warmte en druk. Door de ritmische bewegingen en gerichte aanraking worden spieren, pezen, huid en zelfs dieperliggende structuren warm en soepel. Warmte zorgt ervoor dat weefsel zich ontspant: pezen worden beweeglijker, littekenweefsel verzacht en de huid wordt weer elastischer. De uitgeoefende druk prikkelt bovendien de zenuwen, waardoor de bloedvaten zich verwijden en de doorbloeding verbetert. Hierdoor worden afvalstoffen sneller afgevoerd en krijgen cellen meer zuurstof en voedingsstoffen aangevoerd. Ook de vochtafvoer en de stofwisseling worden gestimuleerd, wat het natuurlijke herstelproces van het lichaam ondersteunt.

Daarnaast vinden er tijdens een massage belangrijke processen plaats op hormonaal en neurologisch niveau. Er komen stoffen vrij die het gevoel van welzijn versterken. Zo wordt de aanmaak van serotonine – het zogenoemde gelukshormoon – gestimuleerd en neemt de productie van pijnstillende endorfines toe. Tegelijkertijd vermindert de afgifte van stresshormonen die betrokken zijn bij spanning en onrust. Massage bevordert bovendien de vrijgave van stoffen die ontstekingsreacties remmen en pijn helpen verzachten. Het parasympathisch zenuwstelsel, dat verantwoordelijk is voor rust en herstel, speelt hierbij een centrale rol. Door aanraking en massage wordt dit systeem geactiveerd, waardoor diepe ontspanning ontstaat en het lichaam tegelijkertijd in een staat van gezonde alertheid blijft.